Zmagania.

Męczyłam się strasznie przez ten tydzień. Zapierałam zmęczenia, znudzenia. Pogoda mi w tym nie pomagała- za oknem szaro, buro i deszczowo i przez to jeszcze bardziej sennie. Uświadomiłam sobie jak dużo czasu, wysiłku i samozaparcia jestem w stanie wykazać po to, by zaliczyć egzamin i zdobyć wiedzę, na której mi zależy. Myślałam też trochę o pytaniu: "po co się człowiek trudzi?" Po to, by osiągnąć to, czego pragnie, by poznać, to co go interesuje, by sprawdzić swoje możliwości i umiejętności, by być użytecznym dla innych i dla Boga, by pokonywać swoje słabości i ograniczenia. W co inwestuję najwięcej czasu? Do czego dążę? Po co ten cały trud i wysiłek? 

Łatwo stracić cel sprzed oczu- cel, którym jest podobieństwo do Jezusa, oddanie Bogu chwały i życie wieczne. Cel, którym jest miłość. Jednym z tłumaczeń znaczenia słowa grzech jest "chybienie celu". Chybiam celu, gdy rzeczy ziemskie stają się ważniejsze, niż duchowe. Chybiam celu, gdy zapominam o Jezusie w natłoku obowiązków. Chybiam celu, gdy zatracam się w świecie nauki i zapominam o ludziach wokół mnie i ich potrzebach. Chybiam celu, gdy moje "ja" zwycięża nowego człowieka. "Któż mnie wyrwie z tego ciała śmierci? Bogu niech będą dzięki, który daje nam zwycięstwo przez Pana naszego Jezusa Chrystusa."

"Ćwicz się natomiast w pobożności"- napomina Paweł Tymoteusza. Napomina też mnie i Ciebie. Stale, codziennie, wytrwale, pomimo zmęczenia, pomimo przeszkód, wbrew starej naturze, ćwiczmy się w pobożności, jeśli nie chcemy chybić celu.

Koncentracja na Bogu.

"Albowiem ćwiczenie cielesne przynosi niewielki pożytek, pobożność natomiast do wszystkiego jest przydatna, ponieważ ma obietnice żywota teraźniejszego i przyszłego." 1 Tym.4,8

"Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi, nauczając nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Chrystusa Jezusa, który dał samego siebie za nas, aby nas wykupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na własność, gorliwy w dobrych uczynkach." Tyt.2, 11-13

Expository Dictionary of New  Testamen WordsVine'a definiuje pobożność jako: "bycie poświęconym, co oznacza postawę charakteryzującą się koncentracją na bogu, czyniącą to, co podoba się Jemu."

J. C. Connell definiuje pobożność jako "osobistą postawę względem Boga i czyny, które bezpośrednio z niej wypływają." 

Pobożność koncentruje się na Bogu. Nie na wypełnianiu przepisów, nakazów, nie na służbie, nie na jakiejś wizji, nie na własnej reputacji, nie na posłudze ludziom. Nie jest również związana z  zewnętrzną religijnością. Można poświęcić się jakiejś misji, czytaniu Słowa, rozwojowi swoich talentów, nauczaniu i nie być osobą pobożną, nie być skoncentrowanym na Bogu. Pobożność wypływa ze związku z Bogiem, z poddania Mu każdej sfery życia.

Mamy ćwiczyć się w pobożności, co wskazuje, że naszym zadaniem jest aktywne dążenie do pobożności, bezustanny, niesłabnący wysiłek by być człowiekiem pobożnym. Osobiste czytanie Biblii czy modlitwa same przez się nie są poświęceniem dla Boga. Są niezwykle ważne dla osoby pobożnej, ale nie są sercem pobożności. Często jako ludzie chcemy podobać się Bogu bez poświęcenia czasu na życie z Nim i rozwijanie więzi z Nim, poznawanie Go. 

Wg Williama Lawa: "poświęcenie cechuje życie oddane czyli poświęcone Bogu. Zatem nie ten jest oddanym "pobożnym" człowiekiem, który żyje według własnej woli, podążając drogą i za duchem tego świata, lecz ten, kto żyje jedynie wg woli Bożej, kto myśli o Bogu we wszystkim, służy Bogu we wszystkim, układa wszystkie poszczególne części swego dnia ku jego chwale." 

Pobożność ma obejmować całe nasze życie, zgonie ze słowami Pawła skierowanymi do Koryntian niech wszystko co czynimy będzie na chwałę Bożą. 

Czy Bóg jest w centrum Twojego życia? Czyją wolę realizujesz na co dzień? Czy poświęcasz czas na poznawanie Boga? Czy Twoje życie oddaje Mu chwałę? Czy ćwiczysz się w pobożności? Czy wyrzekasz się tego, co oferuje ten świat? Komu/ czemu poświęcasz najwięcej czasu? Co motywuje Cię do służby dla innych ludzi? Czyją wolę realizujesz w swoim życiu?

Czym jest dla Ciebie pobożność?

"A pospolitych i babskich baśni unikaj, ćwicz się natomiast w pobożności. Albowiem ćwiczenie cielesne przynosi niewielki pożytek, pobożność natomiast do wszystkiego jest przydatna, ponieważ ma obietnicę żywota teraźniejszego i przyszłego." 1Tym.4, 7-8
Czym jest dla Ciebie pobożność? 
Zapraszam do dzielenia się swoimi przemyśleniami na ten temat.